۲۲ژوئیه ۲۰۲۵ - یک مرور سیستماتیک اخیر که در ژورنال علوم پزشکی Cureus منتشر شده است، به پتانسیل تیرزپاتاید- یک آگونیست دوگانه گیرنده های GIP وGLP-1 - برای کاهش سطح کلسترول لیپوپروتئین با چگالی پایین (LDL) در بزرگسالان پرداخته است.
تیرزپاتاید، عمدتاً به خاطر نقشش در کنترل قند خون و کمک به کاهش وزن شناخته می شود. اما این مرور، فواید احتمالی آن در تنظیم چربی های خون به ویژه کلسترول LDL را برجسته کرده است که یکی از عوامل کلیدی در خطر بیماری های قلبی عروقی است. دکتر ایزاک هونگ از دانشکده پزشکی دانشگاه کاستاریکا و همکارانش، نوشتند: «تیرزپاتاید ممکن است کلسترولLDL را کاهش داده و پروفایل لیپیدی را به ویژه در دوز ۱۵میلی گرم و در افراد دارای خطر متابولیکی بهبود بخشد، هرچند تنوع در مطالعات و دوره های پیگیری کوتاه، نتیجه گیری قاطع را محدود کرده است».
پژوهشگران جستجوی جامعی در پایگاه های داده PubMed،EMBASE وWeb of Science تا تاریخ ۲۶ژوئن ۲۰۲۵انجام دادند. این تحلیل مطابق با دستورالعمل هایPRISMA (اقلام ترجیحی برای گزارش مرورهای سیستماتیک و متاآنالیزها) صورت گرفت تا دقت روش شناسی حفظ شود. مطالعات واجد شرایط شامل کارآزمایی های تصادفی کنترل شده و مطالعات مشاهده ای بودند که با حضور بزرگسالان ۱۸ساله و بالاتر انجام شده بود و سطح LDL قبل و بعد از درمان با تیرزپاتاید را گزارش کرده بودند.
یافته های کلیدی این مرور به شرح زیر است:
· دوزهای بالاتر تیرزپاتاید، به ویژه دوز ۱۵میلی گرمی، با کاهش های ملایم اما معنادار در سطح کلسترول LDL همراه بودند.
· برخی مطالعات بهبود در اندازه ذرات LDL را گزارش کردند که کیفیت کلی پروفایل چربی را افزایش داد.
· کاهش های بیشتری در LDL در افراد زیر ۶۵سال مشاهده شد.
· یافته های این متاآنالیز نشان دهنده احتمال تفاوت های مرتبط با سن در پاسخ به درمان با تیرزپاتاید هستند.
با این حال، یافته ها در مطالعات مختلف متفاوت بودند. مطالعات مشاهده ای به ویژه تحت تأثیر محدودیت هایی مانند عوامل مداخله گر و درمان های اضافی دریافتی توسط شرکت کنندگان قرار گرفتند که تشخیص تأثیر خاص تیرزپاتاید بر سطحLDL را دشوار می کرد. افزون بر این، مدت زمان کوتاه پیگیری در بسیاری از مطالعات، ارزیابی نتایج بلندمدت لیپیدی را محدود کرده بود.
این مرور همچنین محدودیت های کلیدی در شواهد موجود را برجسته کرد. تفاوت ها در طراحی مطالعه، تکنیک های اندازه‌گیری و استفاده مکرر از مداخلات هم زمان، نتیجه گیری یکنواخت را دشوار ساخته بودند. همچنین داده های دقیق در مورد زیرمجموعه های LDL وجود نداشت، که نقش آن ها در ارزیابی خطر قلبی عروقی به طور فزاینده ای شناخته شده است.
با وجود این چالش ها، این مطالعه ی مروری پیشنهاد می کند که تیرزپاتاید ممکن است فراتر از کنترل قند خون و مدیریت وزن، فواید دیگری نیز ارائه دهد. مکانیسم های آن مانند افزایش حساسیت به انسولین، کمک به کاهش وزن، و تنظیم متابولیسم چربی در کبد ممکن است به بهبود سطح کلسترول LDL، به ویژه در بیماران با مشکلات متابولیکی زمینه ای، کمک کنند.
نویسندگان تأکید کردند که آزمایش های بالینی قوی تری با ارزیابی های استاندارد چربی و دوره های پیگیری بلند مدت موردنیاز هستند. چنین تحقیقاتی می تواند نقش تیرزپاتاید در مدیریت دیس لیپیدمی و پتانسیل آن در کاهش رخدادهای قلبی عروقی را روشن تر کند. آنان نتیجه گیری کردند: «در حالی که یافته های اولیه امید بخش هستند، شواهد درباره تأثیر تیرزپاتاید بر کلسترول LDL همچنان قطعی نیستند. تحقیقات با کیفیت بالا برای تعیین جایگاه آن در استراتژی های کاهش خطر قلبی عروقی ضروری است».
منبع:
https://medicaldialogues.in/cardiology-ctvs/news/tirzepatide-may-lower-ldl-cholesterol-in-adults-systematic-review-finds-152149